Στην ουσία Εσύ Χριστέ μας λείπεις…
«Μας βασανίζει η νοσταλγία Σου, μονάχα η δική Σου.
Όποιος πεινά μήπως του λείπει μόνο το ψωμί;
Όχι, Συ του λείπεις!
Εκείνος που διψά, μήπως του χρειάζεται μόνο το νερό;
Όχι, Εσένα διψά!
Όποιος λαχταρά να βρει την αλήθεια,
Εσένα ψάχνει να βρει, που είσαι η αλήθεια!
Όποιος ποθεί τη γαλήνη, Εσένα ποθεί που είσαι η ανάπαυση
για την ανήσυχη καρδιά!
Ο ουρανός και η γη, η ευτυχία και η δυστυχία,
ο πόνος και η χαρά, τα δάκρυα και τα χαμόγελα,
όλα Εσένα επικαλούνται Χριστέ μου»!
[Τζιοβάννι Παπίνι]