«Μη γλυκαίνεσαι με την τιμή του κόσμου τούτου,
για να μην πικραθείς ξαφνικά κι αναπάντεχα
από την ατίμωση του κόσμου τούτου.
Γιατί, σ’ αυτή τη γη, τη δόξα ακολουθεί συνήθως η ατίμωση.
Μετά την ευδαιμονία έρχεται η δυστυχία,
μετά την ευφροσύνη η θλίψη,
μετά τη χαρά ο πόνος,
μετά τη ζωή ο θάνατος.
Όλα μεταβάλλονται, όλα έρχονται και παρέρχονται,
εκτός από τον αιώνιο Θεό και την αιώνια δόξα Του»
(Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ)