Η ιερότητα της Κυριακής

Πραγματικά, τι στερείται εκείνος ο οποίος κατά την ημέρα της Κυριακής προτιμά οτιδήποτε άλλο, εκτός από τον εκκλησιασμό του! Σε τι πλούτο χάριτος γυρίζει την πλάτη! Πόσο αφήνει αφρούρητο και ακάλυπτο τον εαυτό του σε όλους τους πειρασμούς και τις διαβολικές παγίδες! Πόσο αδικεί τον εαυτό του μένοντας ακάλυπτος από τη Χάρη της Θείας Λειτουργίας!

Ας προσέξουμε το εξής περιστατικo. Κάποτε, ένας ψαράς πήγε σε έναν ευλαβέστατο και άγιο μοναχό στο Άγιο Όρος Κυριακή βράδυ φρέσκα ψάρια για την εορτή πού θα είχε την άλλη ήμέρα, την Δευτέρα. Ο Γέροντας παραξενεύτηκε, και τον ερώτησε:

- Ποτέ τα έπιασες αυτά;

- Σήμερα το πρωί. Εiναι φρέσκα-φρέσκα!

Τότε ο άγιος εκείνος μοναχός, γύρισε και του είπε:

- Παιδί μου, δεν μπορώ να τα αγοράσω. Εiναι αφορισμένα.

- Γιατί Γέροντα;

- Επειδή τα έπιασες την Κυριακή!

Ο ψαράς δεν μπορούσε να το καταλάβει αυτό. Τότε του λέει ο Γέροντας:

- Θέλεις να βεβαιωθείς γι' αυτό; Δώσε ένα ψάρι στο γάτο μου. Και θα δεις ότι δεν θα το φάει!

Και πράγματι, ο γάτος δεν το έφαγε! Βέβαια αυτό δεν ήταν φυσικό αφού, ως γνωστόν, οι γάτες «τρελαίνονται» για τα ψάρια. Όμως ήταν το μήνυμα που έδινε ο Θεός στον ψαρά για το λάθος του.

Το περιστατικό αυτό τον συγκλόνισε, το διηγήθηκε παντού, και στο εξής σεβόταν τις Κυριακές και τις μεγάλες εορτές, τιμώντας τες όπως πρέπει…

            [Από το περιοδικό μας "ΤΑ ΚΡΙΝΑ"]