Γιατί δοκιμάζονται περισσότερο όλων οι ευσεβείς;

«Για τις πολλές και ποικίλες και παντός είδους κακοπάθειες των Αγίων οκτώ αιτίες έχω να πω προς την αγάπη σας. Για τούτο προσέξτε με μεγάλη προσοχή σε όσα θα πω, έχοντας υπόψη, ότι του λοιπού θα είστε τελείως αδικαιολόγητοι αν σκανδαλίζεστε για τα συμβαίνοντα, αφού, ενώ θα υπάρχουν τόσες αιτίες, θα ταράζεστε και θα θορυβείστε, σαν να μην υπήρχε καμμία.

Πρώτη μεν, λοιπόν, αιτία που αφήνει ο Θεός να κακοπαθούν οι ενάρετοι είναι για να μην υπερηφανεύονται για το μέγεθος των κατορθωμάτων και των θαυμάτων τους.         

Δεύτερη, για να μην νομίσουν οι άλλοι άνθρωποι ότι είναι ανώτεροι της ανθρωπίνης φύσεως και τους θεωρούν ότι δεν είναι αυτοί άνθρωποι, αλλά θεοί.

Tρίτη, για να φαίνεται ότι η δύναμη του Θεού υπερισχύει και γίνεται ισχυρή δια των ασθενούντων.

Tετάρτη, για να γίνεται φανερότερη η υπομονή αυτών, κι ότι δεν δουλεύουν τον Θεό για ανθρώπινο μισθό, κι ότι είναι τόσο πολύ ευγνώμονες, ώστε ύστερα από τόσες θλίψεις να έχουν προς Αυτόν ακέραιη την αφοσίωσή τους και την αγάπη τους.

Πέμπτη, για να φιλοσοφούμε περί αναστάσεως. Γιατί όταν δεις άνθρωπο δίκαιο και γεμάτο από αρετή να υποφέρει πάρα πολλά κακά και σ’ αυτήν την κατάσταση να φεύγει απ’ αυτό τον κόσμο, και χωρίς να θέλεις εξάπαντος θα αναγκαστείς κάτι να σκεφτείς περί της μελλούσης κρίσεως. Γιατί αν οι άνθρωποι εκείνους που κοπιάζουν γι’ αυτούς, δεν τους αφήνουν να αναχωρήσουν χωρίς να τους δώσουν μισθό και αμοιβή, πολύ περισσότερο ο Θεός αυτούς που κοπίασαν τόσο πολύ γι’ Αυτόν, δεν θα θελήσει να αφήσει χωρίς αμοιβή. Aφού δε, δεν θα θελήσει να στερήσει αυτούς της αμοιβής των κόπων τους, είναι ανάγκη να υπάρχει κάποιος χρόνος μετά το θάνατό τους, κατά τον οποίο θα απολαύσουν τις αμοιβές τους στον κόσμο τούτο κόπων τους.

Έκτη, για να έχουν αρκετή παρηγοριά κι ανακούφιση όλοι όσοι υφίστανται θλίψεις, αποβλέποντες σε εκείνους και ενθυμούμενοι τα κακά που συνέβησαν σε εκείνους.

Eβδόμη, για να γίνετε ενάρετοι όπως εκείνοι, όταν σας προτρέπουμε και λέμε στον καθέναν από σας, να μιμηθείς τον Παύλο και να ζηλέψεις τον Πέτρο, μη διστάσετε να τους μιμηθείτε, νομίζοντας ότι αυτοί λόγω των πολλών κατορθωμάτων τους είχαν άλλη φύση και δεν ήταν άνθρωποι.

Oγδόη, για να μάθουμε όταν πρόκειται να καλοτυχίζουμε και να ελεεινολογούμε, ποιους πρέπει να θεωρούμε ευτυχείς, ποιους δε δυστυχείς και ταλαίπωρους».

(Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

[Απ' το έργο μας "ΡΟΔΟΣΤΑΓΜΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΗΣ ΣΟΦΙΑΣ"]