Να μην επιδοκιμάζουμε χορευτές, τραγουδιστές κ.λπ

Του Αγ. Ιω. Χρυσοστόμου

«Δώσε σε εκείνον που έχει ανάγκη κι όχι σε εκείνον που χορεύει, για να μην καταστρέψεις μαζί με τα χρήματά σου και την ψυχή εκείνου. Γιατί εσύ είσαι ο αίτιος της καταστροφής του με την άκαιρη φιλοδοξία σου. Γιατί, αν οι χορευτές γνώριζαν, ότι το επάγγελμά τους θα ήταν χωρίς κέρδος, θα είχαν σταματήσει προ πολλού να ασκούν αυτό το επάγγελμα. Όταν όμως σε βλέπουν να χειροκροτείς, να τρέχεις και να ξοδεύεις τα χρήματά σου, κι αν ακόμη δεν θέλουν ν’ ασκήσουν αυτό το επάγγελμα, καταλαμβάνονται απ’ την επιθυμία του κέρδους. Αν όμως ήξεραν, ότι κανείς δεν θα τους επαινούσε, ταχέως θα εγκατέλειπαν τους κόπους από έλλειψη κέρδους. Όταν όμως δουν ότι το πράγμα προκαλεί το θαυμασμό πολλών ανθρώπων, γίνεται γι’ αυτούς δόλωμα ο έπαινος των άλλων».

*

«Aν δεν υπήρχαν θεατές, δεν θα υπήρχαν και θεατρίνοι. Όταν όμως βλέπουν ότι εγκαταλείπουμε τα εργαστήρια και τις εργασίες μας και τα έσοδα που έχουμε από αυτές, κι όλα γενικά, για να τρέξουμε να τους δούμε, αυξάνεται η προσπάθεια και η όρεξή τους»

*

«Δεν αμαρτάνει τόσο εκείνος που αναλαμβάνει το ρόλο του θεατρίνου, όσο εσύ που τον ωθεί να τον αναλαμβάνει. Kαι δεν είναι ότι τον ωθείς μόνο, αλλά και δείχνεις ενδιαφέρον και διασκεδάζεις και γελάς, κι επαινείς όσα γίνονται κι οργανώνεις με κάθε τρόπο τα εργαστήρια αυτά των διαβόλων. Πες μου λοιπόν, με τι μάτια θα δεις τη γυναίκα σου στο σπίτι σου, όταν την βλέπεις να εξευτελίζεται  εκεί; Kαι πώς θυμάσαι τη γυναίκα σου και δεν κοκκινίζεις, όταν βλέπεις ότι διαπομπεύεται το γυναικείο φύλο;»

[Απ’ το έργο μας «ΡΟΔΟΣΤΑΓΜΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΗΣ ΣΟΦΙΑΣ»]