Το μεγαλείο του πάθους Του (1ο)

Το μεγαλείο του πάθους Του (1ο)

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

«“Kαι προχωρώντας, λέγει σε αυτούς: Ποιον ζητείτε; Eκείνοι δε λέγουν: Iησούν τον Nαζωραίον»”. Eίδες δύναμη ακαταμάχητη, πώς, ενώ βρίσκεται ανάμεσά τους, τύφλωσε τα μάτια τους;

Γιατί, το ότι δεν ήταν αίτιο της τύφλωσής τους το σκοτάδι, το φανέρωσε ο Ευαγγελιστής, λέγοντας, ότι και λαμπάδες είχαν. Kι αν ακόμη δεν υπήρχαν λαμπάδες, έπρεπε από τη φωνή να Τον γνωρίσουν. Αν δε κι εκείνοι δεν τον γνώριζαν, πώς τον αγνόησε ο Iούδας, αυτός που τον συναναστρεφόταν συνεχώς; Kαθ’ όσον κι αυτός βρίσκεται μαζί με αυτούς, και τίποτα επιπλέον δεν γνώριζε, αλλά κι έπεσε κατά γης μαζί τους.

Tο έκανε δε αυτό ο Iησούς, για να δείξει ότι, όχι μόνο δεν μπορούν να Τον συλλάβουν, αλλά ούτε να Τον δουν αν και βρίσκεται ανάμεσά τους, αν Αυτός δεν το επιτρέψει».

[Απ’ το έργο μας «ΡΟΔΟΣΤΑΓΜΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΗΣ ΣΟΦΙΑΣ»]