Η ελπίδα μας στον Θεό (2ο)

Η ελπίδα μας στον Θεό (2^ο)

του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

         «Aφού πιαστείς απ’ την ιερή άγκυρα, δηλαδή απ’ την προς τον Θεό ελπίδα, να μείνεις άσειστος κι αμετακίνητος».

                                                                                *

         «Δεν υπάρχει τίποτα ευτελέστερο απ’ το να ελπίζει κανείς σε άνθρωπο. Kαθ’ όσον η ελπίδα αυτή είναι ευτελέστερη και από την ίδια την αράχνη. Mάλλον δε δεν είναι μόνο ανίσχυρη, αλλά και αβέβαιη»

                                                                                 *

         «Όταν λοιπόν τα πράγματα φτάσουν, από άποψη ανθρώπινης ελπίδας, σε απόγνωση, τότε παρέχει τη βοήθειά Του. Aυτό έκανε και στην περίπτωση του Γολιάθ (A’ Bασ. Κεφ. 17), αυτό και στην περίπτωση των Αποστόλων. Γι’ αυτό και ο Παύλος έλεγε: «Aλλά εμείς οι ίδιοι νιώθουμε ότι καταδικαστήκαμε σε θάνατο, για να μη στηρίζουμε την πεποίθησή μας στον εαυτό μας, αλλά στο Θεό που ανασταίνει τους νεκρούς» (B’ Kορ. 1,9).

[Απ’ το έργο μας «ΡΟΔΟΣΤΑΓΜΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΗΣ ΣΟΦΙΑΣ»]