Η ελπίδα μας στον Θεό (1ο)

Η ελπίδα μας στον Θεό (1^ο)

του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

«Τίποτε δεν μπορεί να εξισωθεί με την συνεχή επαγρύπνηση και τη στήριξη στην ελπίδα μας προς τον Θεό, κι αν ακόμα συμβαίνει να είναι αμέτρητα εκείνα που οδηγούν σε απόγνωση.

            Αυτό είναι τείχος απόρθητο, αυτό είναι ασφάλεια ακατάβλητη, αυτό είναι πύργος ακαταμάχητος.

            Κι αν ακόμη λοιπόν τα πράγματα απειλούν θάνατο, και κίνδυνο, και πανωλεθρία, μη σταματήσεις να ελπίζεις στο Θεό και να προσμένεις τη σωτηρία απ’ Αυτόν. Γιατί όλα σ’ Αυτόν είναι κατορθωτά κι εύκολα, και μπορεί να βρει διέξοδο εκεί όπου υπάρχει αδιέξοδος.

Μη λοιπόν προσδοκάς μόνο, όταν τα πράγματα προχωρούν φυσιολογικά, ν’ απολαύσεις τη βοήθεια του Θεού, αλλά και τότε προ πάντων, όταν υπάρχει τρικυμία και κακοκαιρία και επικρέμεται ο έσχατος κίνδυνος. Γιατί τότε κατ’ εξοχή ο Θεός φανερώνει περισσότερο τη δύναμή Του.

Αυτό λοιπόν είναι εκείνο που λέγει. «Διαπαντός πρέπει να ελπίζει κανείς στον Κύριο, σ’  όλο το βίο του, σ’ όλη τη ζωή του»

      [Απ’ το έργο μας «ΡΟΔΟΣΤΑΓΜΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΗΣ ΣΟΦΙΑΣ»]