Το πάντερπνο λιβάδι της Αγίας Γραφής…

          Το πάντερπνο λιβάδι της Αγίας Γραφής…

«Ό,τι παθαίνουν μέσα στα πολυανθισμένα λιβάδια όσοι αγαπούν το θέαμα αυτό, που, επειδή είναι όλα εξ ίσου ωραία, δεν σταματά το μάτι τους σ’ ένα απ’ όσα βλέπουν, αλλ’ η επιθυμία τους τρέχει σε όλα κι ενώ δεν θέλουν να χάσουν κανένα, συχνά χάνουν τα πάντα, το ίδιο έπαθε κι ο δικός μου νους προσέχοντας το λιβάδι της Γραφής.

Γιατί η ποικίλη ομορφιά των νοημάτων προσελκύει την ψυχή σε όλα και κάνει την επιθυμία να ταλαντεύεται και να μη μπορεί να βρει ποιο να προτιμήσει ανάμεσα στα εξ ίσου ωραία.

Να λοιπόν …

πως λάμπουν τα άνθη της προφητείας μέσω του μεγάλου Δαβίδ,

και πόσο ωραίο άνθος είναι ο θείος Απόστολος που επισημαίνει την ομορφιά της παραδείσιας καλλιέργειας και αποπνέει πολλή την ευωδία του Χριστού.

Το κάλλος πάλι των λειμώνων του Ευαγγελίου ποιος ανθρώπινος λόγος θα μπορούσε να το διηγηθεί;»

(Άγ. Γρηγόριος Νύσσης)