Ζήσε αναστημένα ...

                                                   Ζήσε αναστημένα…

            Τούτο θα πει πως …

•  Εγκαταλείπω κάθε Άδη που με εμποδίζει να φτερουγίσω στην απεραντοσύνη της αρετής…

• Γίνομαι κάθε φορά καλύτερος, ανώτερος, ανθρωπινότερος, τιμιότερος, σεμνότερος, δικαιότερος, τελειότερος…

• Υπερβαίνω τον εαυτό μου «αγιαζόμενος ημέρα τη ημέρα» (καθημερινά δηλαδή)…

         Σε καμμιά περίπτωση αυτοί που ζουν αναστημένα, δεν μπορούν:

• Να είναι θαμμένοι στα μνήματα της κακίας, των ηδονών και της διαφθοράς!

• Να είναι καταπλακωμένοι απ’ τα πάθη τους!

• Να είναι παγιδευμένοι, αιχμάλωτοι και δέσμιοι της αμαρτίας και της τόσο μεγάλης ψυχικής της εξαθλίωσης!

                                                                 ( Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος)